Posted on

Geen verslavingsgevaar

Helemaal uit je plaat gaan op Swedish Designer Drugs. De Belgische band DAAN zingt er al een tijdje over. In Limitless krijg je ze eindelijk in beeld: de film draait om gloednieuw gefabriceerde synthetische opiaten.

Limitless ~ 31/2 ster

Limit1 NZT heet het middeltje en het wordt verstrekt in de vorm van trendy doorzichtige pilletjes. Schrijver Eddie Morra komt via een oude kennis in aanraking met het goedje en raakt er prompt aan verslaafd. Hij heeft zijn eerste pil amper doorgeslikt of zijn writersblock is al verholpen en binnen no-time levert hij een compleet boek in bij zijn uitgever. Door de drug merkt hij zelfs over veel meer talenten te beschikken. Waar mensen naar verluid slechts twintig procent van hun hersencapaciteit gebruiken, benut Morra ze plots voor de volle honderd procent. Zijn zwervers-look met lang haar en ongeschoren wangen verruilt zich al snel voor een gladde coupe en hij maakt naam als zakenman op Wall Street.

Limit4 Eén piepklein probleempje: de bijwerkingen zijn nog niet echt onderzocht. En bovendien komen ongure types achter Morra aan om hem de pillen afhandig te maken.

Ultieme drug
De verleiding om NZT te pakken wordt in de zaal wel érg groot. Het scherm dient namelijk als de ultieme drug: zodra Morra een pil slikt wordt het beeld scherper, de kleuren flitsender en de montage gelikter. Dat werkt spectaculair. Want uiteraard wordt de actie er ook beter van als onze hoofdrolspeler onder invloed is.

Limit3 Een achtervolging op een schaatsbaan, waarin nog maar eens wordt aangetoond hóe scherp zo’n schaats precies is, en de uiteindelijke climax tijdens een knokpartij in een hotel doen je nekharen overeind staan. Verder valt het reuze mee met de actie, maar het verhaal is vermakelijk genoeg om je aandacht vast te houden. Het succes van Morra werkt verslavend en het afkicken doet pijn.

Stijl en snelheid
De kracht van de film zit hem erin dat hij je als kijker bij de lurven pakt en meevoert via strak gestyleerde beelden. De stijl en snelheid maken een hoop goed van de gaten in het verhaal. En dat doet Limit2 de prestatie van Bradley Cooper als Eddie Morra ook. Na The Hangover en The A-Team mag hij voor het eerst een film dragen en dat gaat hem op charme vrij eenvoudig af.

Regisseur Neil Burger liet met The Illusionist al zien perfect in staat te zijn om sfeer neer te zetten. Een briljante twist zoals in die film ontbreekt echter en dat is jammer. Dat maakt Limitless uiteindelijk te clichématig om echt te beklijven. De film hapt lekker gladjes weg zoals het pilletje zelf, maar kan geen blijvende indruk achterlaten. Geen verslavingsgevaar!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s